Пред Своите блиски, Кришна зборува за Радха со солзи во очите. Погледот на Радха, чии очи ги споредува со очите на срна, Му го ранил умот како остра стрела.
Тој ја продолжува сликата. Неговиот ум бил здробен од две планини, каснат од змија и паднал во езеро. Во таа слика за Радха, двете планини се нејзините гради, змијата е линијата од ситни влакненца, а езерото е папокот.
Со молитва Хари да ги чува слушателите, поетот ја завршува четвртата сарга.
