← Приказни од Видагдха-мадхава
Видагдха-мадхава · чин 1 · стихови 12–17 и придружен дијалог

Двата слога на името Кришна

Нандимукхи ѝ раскажува на Паурнамаси како Радха затреперува кога ќе го чуе името Кришна. Паурнамаси одговара со стих за сладоста на тие два слога и бара од Вишакха да Го наслика синот на Нанда.

Додадена:

Седната крај шумската колиба, среброкосата Паурнамаси ѝ зборува на Нандимукхи за името Кришна.
Уметничка илустрација на приказната

Паурнамаси влезе со придружбата и ѝ се обрати на Нандимукхи. — Чедо мое, водачот на изведувачите испеа нешто толку убаво што ме исполни со радост. — Почитувана, навистина ли е така? — праша Нандимукхи. — Убавице, дрвото на мојата среќа едвај се зацврстило во коренот. Од каде на него плод со кој јас би била достојна да им ја овозможам средбата на овие двајца среќни вљубени?

— Ако ти треба да ја соединиш Радха, ќерката на Вришабхану, со Кришна, зошто ја оддалечи од Гокула, каде што можат да се сретнат, и ја засолни кај Бхану-тиртха, близу домот на Шантану? — Од страв од суровиот цар Камса, чедо. — А како тогаш царот дозна за Радха? — Ја откри самата нејзина убавина. Исклучителната доблест се прочува надалеку, дури и кога е скриена. Колку и да се трудиш да го затвориш мошусот, неговиот мирис го открива.

Нандимукхи рече дека слушнала како Мукхара, доилката на Јашода, ја довела внука си Радха во Гокула и ја омажила за Абхиманју, синот на Џатила. — Како можеш да бидеш толку спокојна при помислата дека некој друг, освен Кришна, ја допрел раката на девојка како Радха? — Токму поради тоа сум спокојна. — Како? Паурнамаси се насмеа. — Самата Јогамаја направи тие бракови да изгледаат вистински, за да ги заблуди другите. Овие девојки се вечните возљубени на Кришна.

— Тогаш сигурно си многу поспокојна сега кога Радха е доведена во Гокула — радосно рече Нандимукхи. — Во право си. Стравот од Камса попушти, а сега имам нова грижа поради злобниот Абхиманју. — Каква грижа? — Го виде Кришна како пчела што се весели меѓу младите ластари, девојките пастирки. Сега од љубомора сака пак да го однесе златниот лотос Радхика во друга шума. — И овде Јогамаја ќе најде решение. — Чедо, кој може да ги знае постапките на таа независна Јогамаја? Во вакви работи таа стои настрана. — Постои ли друг начин да го спречиме? — Веќе му го препречив патот. Умешно избраните зборови беа како резе за човек што по природа размислува плитко.

— А зошто Говардхана, надзорникот на стадата на Камса, не се лути кога Чандравали го бара Кришна? — Се гордее со почеста што ја добил од царскиот дом. Дури и кога работата е очигледна, не верува во неа. — Како Радха првпат се сретна со Кришна? — Нивната длабока љубов самата им беше гласничка. Сите мои напори беа како повторно да мелам нешто што е веќе сомелено.

— Од каде ти е таа толку длабока љубов кон Кришна? Ја остави Уџаини и дојде во Гокула уште пред да се роди Тој, твоето обожавано божество. — Од благодатта на поуката што ја добив од мојот духовен учител, чедо. — Знае ли големиот Сандипани дека живееш овде? — Се разбира. Тој го испрати својот син Мадхумангал да ме служи овде. — Колку голема милост му даде кога го вклучи во славјето на дружбата со Кришна, кој за очите на Нанда е како месечина за сините лотоси!

— И тебе те задолжувам да ѝ помогнеш на Радха, која ми е сè, уште повеќе да ја развие својата љубов кон Кришна. — Нејзината љубов кон Кришна веќе ги надмина сите граници — радосно одговори Нандимукхи. — По што го забележа тоа? — Кога во разговор ќе го чуе името Кришна, влакненцата по телото ѝ се накострешуваат и таа затреперува. — Чедо, тоа е природно — рече Паурнамаси. — Кога името заигрува во устата, буди копнеж по редици усти. Кога ќе одекне во ушите, се раѓа желба за стотици милиони уши. Кога ќе влезе во дворот на срцето, ги совладува дејствата на сите сетила. Не знам од колку нектар се родиле тие два слога, Криш-на.

— Радха го обожава Сонцето со Лалита и Вишакха, а Чандравали ја обожава Чандика со Падма, Шаибја и другарките. Мислев дека нивната љубов кон Кришна потекнува од милоста на овие божества. — Служењето на божествата им дава повод да појдат во шумата. Љубовта кон Кришна што се буди кај девојките од Враџа им е вродена. — Точно, љубовта на Радха е природна, а умешноста на нејзините пријателки ја разгорува. — Тогаш пренеси ѝ на Вишакха дека ја молам да наслика портрет на синот на Нанда. Таа е умешна сликарка и со портретот ќе ги израдува лотосовите очи на својата пријателка. — Како што заповедаш, почитувана. — Јас, пак, ќе појдам во шумата на Вринда под изговор дека носам слатки модаки. Таму ќе ги израдувам ушите на Мадхава со слаткиот и благословен звук на името Радха.

— Почитувана, погледни! Кришна излегува од Гокула кон Вриндаван со Баларам, Мадхумангал, Шридама и другарите. Јашода и Нанда нежно го испраќаат својот сакан син. Паурнамаси Го погледна со радост. — Очите на Хари ја надминуваат убавината на најпрекрасните бели лотоси, а жолтата облека Му блеска посилно од свежо нанесената кункума. Неговите шумски украси ја засенуваат раскошната облека, а телото Му сјае со убавина што го плени умот како смарагд. Јас ќе појдам да ги подготвам модаките. Ти појди кај Вишакха. Двете излегоа.

Извор: Видагдха-мадхава · чин 1 · стихови 12–17 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноНанда и Јашода го испраќаат Кришна
Единствени IP адреси на оваа страница: —