Вринда ја замолила Радха да му подари барем еден мил поглед на Кришна, кој копнеел пред Неа. Тој ѝ рекол дека, без оглед дали ќе биде строга или нежна, таа е Неговиот живот: како птица чакора што го бара месечевиот зрак, Тој не гледа друг пат.
Радха одговорила дека Тој умее да ги збунува дури и оние што мислат дека се мудри, па заплакала. Лалита ја потсетила дека и претходно се обидувала да ја сопре од гордоста што ја води кон ваква тага. Кришна со Својата рака ги избришал солзите од Радхините очи.
Радха Го прашала зошто постапува двосмислено со некој што искрено Му верува. Кришна признал дека се шегува со пастирките, но ја опишал Радха како божествената црна боја во Неговите очи, онаа преку која гледа. Вринда ја потврдила искреноста на Неговите зборови.
Кришна предложил да прошетаат заедно во шумата. Вринда се обратила на лозите и цветовите како на пријателки: ја повикала мадхави да се насмее, јасминот да расцвета и другите растенија да ја покажат својата убавина за Радха и Хари.
Мадхумангал се зачудил од говорот на Вринда кон шумата, но веднаш почнал и свои досетки за мирисните цветови и гопиите. Лалита и Вринда му одговарале со игра на зборови. Шегата се свртела кон оној што повеќе го ценел мирисот на храна отколку цветниот мирис.
Од гранките се огласил папагал со стих што ги споредувал гопиите со мошус и Кришна со пролетен ветер. Кришна и Мадхумангал го пофалиле, а Лалита му возвратила со прекор. Кришна побарал да му дадат зрна калинка. Така напнатоста од солзите преминала во жив разговор низ расцветаната шума.
Белешки кон стиховите
- Откако ѝ ги брише солзите на Радха, Кришна се споредува со пчела што ја привлекуваат повеќе годишни времиња. Најсилно ја опива пролетта, кога цветовите се полни со нектар. Вринда вели дека Кришна зборува искрено.
- Од сите цветови Мадхумангал најмногу ја сака златната јути. Нејзините китки го потсетуваат на прочистениот кравји путер што го подготвува Јашода.
- Мајната му одговара на папагалот дека приврзаноста на неговиот господар бледнее брзо како црвенилото на самракот, а приврзаноста на Радха е постојана како масленоста на свежиот путер. Лалита ја пофалува мајната, а Кришна помислува дека Вринда ги научила двете птици.
- Мадхумангал го фрла стапот во преправен гнев. Радха забележува дека двете красноречиви птици одлетале.
