Нандимукхи ја пренесла пораката од Лалита. Штом кравите се вратиле во оградениот простор, Кришна побрзал кон Говардхан. Лалита ја замолила да го најде Субала и да му каже во погоден миг да Го потсети Кришна на Радха. На патот Нандимукхи ја сретнала Падма. Падма побарала совет како да ја утеши вознемирената Чандравали. Таа рекла дека секој самрак Кришна ја радува цела Гокула со Својата игра. Сега, во јужниот дел на селото, ни мирисот не можеле да Му го почувствуваат.
Нандимукхи ја замолила да не тагува. На челото на Шаибја видела траги од цртеж со минерални бои, а на косата на Шјама, раздвижена како вејало, ѝ се лизгала шумската гирланда. На раката на Бхадра видела дел од украс од зрна гунџа. Од тие знаци заклучила дека Кришна отишол кај Говардхан. Од зад сцената се чуло дека синот на Нанда полека оди кон пештерската одаја во Говардхан. Во левата рака ја носел флејтата, изворот на песни и мелодии што го радуваат светот. Нандимукхи ѝ рекла на Падма со оваа вест да ја израдува Чандравали. Самата заминала да го најде Субала.
Падма забележала дека Вринда, божицата на шумата, ја задржува Чандравали со изговор, почитувајќи ја желбата на постарата Карала. Од зад сцената се чул повик Чандравали да го послуша зборот на старицата. Гласот го најавил Кришна, кој со насмеаните очи ги освојува срцата на девојките од Враџа. Чандравали нестрпливо погледнала наоколу. Бидејќи не Го видела Кришна, се посомневала во зборовите на Вринда. Падма ѝ пристапила и ја охрабрила да ја остави маката. Кришна веќе бил близу Сакхи-стхали, каде што шумата одекнувала од гласовите на пауните. Чандравали цврсто ја прегрнала Падма и ја прашала дали зборува вистина. Падма ја уверила дека е така.
Кришна пристигнал со Субала. Со задоволство го опишал почетокот на ноќта, кога Сонцето се скрило зад западните врвови, а мракот полека се ширел. Субала Го прашал зошто толку побрзал што го оставил и молзењето на кравите. Кришна рекол дека некој, опишувајќи паун, Го потсетил на Чандравали. Затоа посакал да ја види. Во стихот што го чул, паунот танцувал и ги ширел пердувите со низа разиграни очи, убави и од лакот на Индра. Субала Го повикал да ја засвири мелодијата што привлекува. Кришна ја ставил флејтата на усните.
Чандравали се занишала кога го чула звукот. Иако го слушала често, повторно ја изненадил како да го слуша првпат. Кришна го замолил Субала да Му помогне да ја смири Чандравали. Падма ѝ рекла на пријателката дека синот на Нанда ја повикува со флејтата. Чандравали ѝ се обратила на флејтата како на пријателка. Ја опишала како лесна, тврда и сува, со јазли и широки дупки. Ја прашала со каква заслуга постојано ја прима прегратката на рацете на Хари и ја чувствува радоста на Неговиот бакнеж.
Кришна ја здогледал Чандравали и се израдувал. Ја нарекол месечева светлина за сините лотоси на Своите очи. Ѝ рекол дека лицето ѝ е месечина, ноктите полумесечини, обетките уште две месечини, а челото млада месечина. Така го протолкувал нејзиното име како низа месечини. Чандравали се засрамила. Кришна рекол дека, додека се занимавал со совладување демони, не можел да го гледа нејзиното лице. Ноќните часови Му минувале бавно. Чандравали Го споредила со пчела што секогаш бара нови лотоси. Го прашала како би Му бил мил цветот со кој одамна е близок. Кришна ѝ рекол дека таа секогаш Му е нова, како првиот поглед кон новата месечина. Ја замолил со прегратка да Му ја згасне жештината од разделбата.
Падма прашала од каде Му е таа жештина. Субала раскажал како Кришна лежел крај ладен поток и се вртел на сите страни како жедна птица чакора по месечината. Кришна ѝ рекол на Чандравали дека во шумата нашол нешто слатко, студено на допир и полно со нектар, што Му ја олеснило маката од разделбата. Му се испуштило името Радха. Веднаш збунето го повторил зборот дхара, кој значи поток. Чандравали со љубомора Му рекла да оди кај Радха. Кога Тој повторил дека рекол дхара, таа прашала како двата слога си ги замениле местата. Кришна се пошегувал дека останува да се види дали се свртеле слоговите или ушите што ги слушнале.
Со вцрвенето лице, Чандравали Му рекла дека двата „златни“ слога од името ѝ ги наполниле ушите со сладост. Кришна ја прифатил досетката. Златниот украс навистина ѝ ги краси двете уши, а сјајот од нејзиното лице и обетките го вознемирува и Неговиот поглед и Неговиот слух. Падма ѝ рекла на Чандравали да не се мачи поради судбината. За Кришна, кој е приврзан кон Радха, било природно да го изговори нејзиното име. Чандравали воздивнала и се согласила со пријателката.
Кришна се обидел поинаку да го протолкува името. Радха е и име на ѕвездената станица Вишакха, миленицата на месечината со шеснаесет фази. Прашал како Тој, кој стои на земјата, би се сретнал со неа на небото. Падма одговорила дека Оној што ги владее шеесет и четирите вештини лесно би ја достигнал миленицата на месечината со шеснаесет фази. Кришна ѝ рекол на Чандравали дека неоснованиот сомнеж ги помрачува двете месечини на нејзините образи. Тоа Му го растажувало срцето.
Чандравали се преправила дека се смирила. Го нарекла живот на жителите на Гокула и рекла дека секој ја гледа Неговата способност да ги израдува луѓето. Кришна во себе забележал колку умешно ја крие лутината зад слаткото лице. Ѝ рекол дека повеќе би сакал да го слушне и медот на нејзиниот гнев отколку таа воздржана учтивост. Чандравали рекла дека ќе си оди дома, зашто ѝ е срам од смелите зборови што ги кажала. Кришна ја молел со склопени дланки да се смири. Таа прашала зошто Му изгледа неискрено кога зборува отворено. Побарала да ја пушти да се види со пријателките и заминала со Падма.
Кришна Му рекол на Субала дека се чувствува како да згаснала светлината на небото на Неговото срце. Субала се зачудил, зашто Чандравали се однесувала учтиво. Кришна рекол дека токму нејзината учтивост ја скрила лутината. Тргнале кон сеницата меѓу бакулите. Кришна го покажал блескавото езеро десно и водата лево, па рекол колку радува таа шума богата со вода. Субала препознал можност во зборот нирадхика. Можел да се чуе и како „без Радха“. Прашал зошто Кришна така ја опишува шумата кога таа Му носи радост со Радха во неа. Кришна го прегрнал пријателот. Го замолил да ѝ пренесе на Лалита да ја доведе Радха во сеницата, а Субала заминал да ја пренесе пораката.
