Откако водителот го раскажа сонот, неговиот помошник влезе и го извести дека изведувачите ги презеле улогите во неговата нова драма „Видагдха-мадхава“. Побараа дозвола да излезат на сцената. Водителот праша дали се подготвени изгледот и облеката што ги бараат улогите. Размисли за миг и прифати да почнат. „Моите стихови можеби имаат малку грациозност, но познавачите ќе се израдуваат кога во нив ќе го почувствуваат мирисот на Хари.“ „И обична бунарска вода добива достоинство откако со неа е измиен светиот камен шалаграма. Кој мудар човек не би ја испил со наведната глава?“
Помошникот предложи да им се обратат на присутните со пофалба за вештината на сцената. „Толку се учени што би им нашле забелешка дури и на божествата, а камоли нам, на изведувачите.“ Водителот не сакаше празни учтивости. „Овие добри луѓе со радост прават нешто убаво за другите без да гледаат колку ќе се изморат.“ „Кога ги фалат, се засрамуваат како да направиле нешто лошо. Колку повеќе ученост, богатство или семеен углед имаат, толку стануваат поскромни. Колку е убава таа нивна природна доблест.“
Водителот радосно погледна околу себе и гласно им се обрати на оние на кои им е драг Лавот меѓу говедарите. Ги нарече учители меѓу познавачите на преданоста кон Господ. Побара да му простат што еден танчар се осмелува да зборува пред нив, па им се поклони. „Од мене, кој сум со мал углед, произлезе ова дело исполнето со доблестите на Хари. Може да ви помогне да ја достигнете својата цел.“ „Кога човек од народот Пулинда ќе разгори оган триејќи дрво, истиот оган ги отстранува примесите од златото.“ Во зборовите со кои водителот се смета за мал, коментарот на изданието го слуша и името на писателот Рупа.
„Се сеќавам на Господ кому Му се поклонувам. Нека сега се покаже сладоста на танцот.“ Водителот ги спои дланките. Се помоли Господ со вечниот облик да му дарува радост. Тој им се покажува со сладост на оние што Му се предаваат. Престојува во павилјоните од шумски сеници во Вриндаван, милоста Му е безгранична и срцето Му се радува на игрите во Враџа. Изразот за вечниот облик може да се чуе и како упатување на Санатана Госвами, како што забележува коментарот.
„Види, учителе“, рече помошникот. „Се собраа преданици со слободен увид и природен сјај. Делото за Саканиот на гопиите процвета низ описот на Неговите постапки.“ „Длабочината на шумата Вриндаван стана место за танц. Ми се чини дека сега созрева плодот од добрите дела на луѓе како мене.“ Побара да побрзаат и да ја принесат сладоста на лилите. Водителот призна дека се двоуми од страв да не се одвратат оние што за неа немаат вкус. „Оние што не ја познаваат расата нека останат рамнодушни“, го охрабри помошникот. „Тука се луѓето што ќе се израдуваат на твоето дело. Камилите ја одминуваат манговата крошна, а кукавиците наоѓаат радост во неа.“ „Нека почне светата уметност на гандхарвите, за срцата на гледачите да се исполнат со восхит.“
„Види, пролетта пристигна“, рече водителот. Претскажа дека ноќе Паурнамаси, која намерата ја чува во тајност, ќе ја доведе блескавата Радха кај Кришна, во Кого се разбудила нова љубов. Стихот ја отвора и сликата на небото. Името Паурнамаси означува полна месечина, а Радха е и име на ѕвездието Вишакха во поетската игра. Зборот за разбудената љубов го доловува и руменилото на полната месечина. Тогаш од зад сцената се слушна Паурнамаси. „Предводнику на танчарите, како овој добро скриен цвет од заплетот стана украс за твоето уво? Јас ќе ја соединам Радха со Кришна.“ Водителот изненадено погледна натаму. „Зар почитуваната Паурнамаси доаѓа одовде? Види!“ Таа носеше шафранова ткаенина, косата ѝ беше бела и блескаше како Савитри. Беше мајка на мудрецот Сандипани и ученичка на Нарада. Со својата придружба полека се приближуваше од домот на Нанда по патеката до шумската колиба. „Да ги разгледаме улогите и облеката за она што следува“, рече водителот. Двајцата излегоа и со тоа заврши прологот.
