Радха влезе со Лалита, разговарајќи со неа. — Пријателке, погледни! Темнината се разлеала во сите правци. — Драга моја, се украси ли со темни украси, како што прилега на оној што оди на средба ноќе? — праша Лалита. — Се разбира — одговори Радха.
Лалита ја погледна и со насмевка ѝ рече: — Колието од сини скапоцени камења си го ставила врз пунџата, а редот сини лотоси си го наредила на градите. Телото си го премачкала со црната боја за очи, а мошусот си го ставила околу очите. Од возбуда што одиш кај Кришна, непријателот на Камса, ми се чини дека си заборавила на целиот свет.
— Доста со шегите, пријателке. Брзо покажи ми го патот до сеницата со кесара — рече Радха. Лалита ја поведе, но додека одеа, загрижено ѝ рече: — Во шумата со кадамби, среќните девојки што одат кај Кришна се обвиткани со темнината како со мастило. А околу тебе, пријателке, блесоците од твоето тело се како молњи. Ах, тие ја пробиваат токму густата темнина што треба да те сокрие!
— Доста ме прекоруваш. Погледни, сеницата од бакула е близу. Радха побрза кон неа и застана да размисли. — Мирисот на Кришна, што уште оддалеку го опива сетилото за мирис, не допира дотука. Сеницава не свети ни од блесокот на Неговите нокти. Мислам дека твојот пријател се скрил во некое затскриено место обраснато со ластари. Сигурно сака да се пошегува.
— Дојди, пријателке. Да ја пребараме сеницата со кадамби лево од нас — рече Лалита. Радха тргна натаму и довикна: „Ах, вешт шегаџијо, Те видов, Те видов! Зошто се прикриваш?“ Таа погледна на сите страни. — Пријателке, доста со барањето. Дојди да ја подготвиме сеницата — ѝ рече Лалита.
— Направи цветен венец од бакула над влезот, Лалита. Со лотоси направи прекрасно легло, пријателке со очи како сини лотоси. Постави покрај леглото чаша со мадхвика, сладок меден пијалак. Нека Хари вечерва ја пофали твојата умешност. Лалита го направи тоа, па рече: „Погледни, Кришна доцни. Да влеземе во сеницата и таму да Го почекаме.“
Радха зачекори наоколу, вознемирена. — Се прашувам дали Падма некаде Го задржала Хари заради својата пријателка. Веќе помина една стража од ноќта, а Тој уште не дошол во сеницата. Ах, на исток, во правецот на Индра, љубениот на Пауломи, изгрева месечината и го исполнува небото со светлина. Таа месечина е непријателка на девојките што копнеат да отидат кај саканиот. Двете излегоа од сцената.
