Кришна чекал крај дрвото пуннага со Мадхумангал. Оддалеку се слушнале гласовите на Радха и Лалита. Кришна се израдувал дека конечно ќе ја види Радха, но пријателките сè уште не дошле сосема блиску. Мадхумангал ја забележал флејтата што ѕиркала од работ на Нејзината облека и го уверил другарот дека Радха е расположена да се помират.
Кришна ја пофалил убавината на Нејзиното лице, а потоа оддалеку стигнала шега за оној што сака да ја одземе флејтата. Сарангӣ, сестрата на Вишала, дошла со порака од Мукхара: таа видела флејта кај мајмуницата Какхати и побарала Кришна да си ја земе, наместо неправедно да ја обвинува нејзината внука.
Кришна одговорил дека флејтата веќе е кај Него. Сарангӣ потоа ги закачнала Радха и Лалита, а Лалита остро ѝ возвратила. Девојката се заканила дека ќе ѝ се пожали на Џатила. Мадхумангал ги потценил нејзините зборови, но зад дрвјата се слушнало како Лалита ја моли Радха да ја пушти флејтата.
Лалита во стих ја нарекла флејтата крадец на женските срца и рекла дека таа припаѓа кај крадецот на облеките. Ја извлекла од Радхиниот раб и ја фрлила напред. Кришна со насмевка му рекол на Мадхумангал да ја земе.
Наскоро стигнала Џатила со стап и гневни зборови. Радха се тресела, а Лалита ја водела настрана. Кришна се загрижил дека Абхиманју би можел да ја затвори Радха дома или да ја одведе во Матхура, и го испратил Мадхумангал да види што се случува.
Мадхумангал се вратил зачуден. Џатила ја довела завиената фигура пред кругот постари пастирки и Паурнамаси, но Субала со насмевка го подигнал велот. Кога смеењето стивнало, засрамената Џатила побегнала од прекорите.
Кришна сфатил дека Вринда, дознавајќи за повикот на Абхиманју, ја смислила замената за да Го разведри. Мадхумангал потврдил дека видел како Субала повторно влегува во домот на Мукхара облечен како Радха. Зборовите на еден папагал за Радхината болка од разделбата го утешиле Кришна. Тој посакал да ги види Вринда и Субала.
Белешки кон стиховите
- Кришна вели дека месечината ја губи својата убавина дење, а лотосот се затвора на прагот на ноќта. Во лицето на Радха, чиј сјај трае дење и ноќе, Тој гледа убавина што им недостига на двете.
- Фигурата под велот се тресе како бананово стебло на ветер. Мадхумангал гледа како Џатила ја фаќа за рака и си заминува со неа и со привидната Лалита. Под велот е Субала, а придружничката е преоблечената Вринда.
- Папагалот ја опишува Радха како истоштена од разделбата со Хари, со бледи образи и очи лишени од сон. Кришна наоѓа утеха во неговите зборови, а Мадхумангал мисли дека птицата ги повторува зборовите на Вринда.
