На почетокот на седмиот чин Вринда ја набљудувала шумата по летниот дожд: кадамбовите дрвја мирисале, пчелите се собирале околу цветовите, а пауните танцувале. Крај колибата на Паурнамаси го здогледала Абхиманју и застанала да го слушне разговорот.
Абхиманју дошол рано да побара совет. Сакал да ја одведе Радха во Матхура поради гласините за Неа и Кришна. Паурнамаси го прашала од кого го чул тоа и се спротивставила на одлуката да се потпре на зборови што не ги проверил.
Таа го предупредила дека Матхура не е сигурно прибежиште за Радха и го повикала самиот да се увери во она што го слушнал пред да дејствува. Абхиманју го прифатил нејзиниот совет. Ја спомнал и желбата на мајка си Радха да биде посветена за обожување на Гаури; Паурнамаси му рекла дека Радха веќе е посветена на обожување на божицата.
Откако тој заминал, Вринда дошла кај Паурнамаси. Кришна претходно ја замолил да ја доведе саканата кај брегот Гаури на денот на празникот на среќата. Вринда чекала Лалита да ја доведе Радха. Но Лалита не се појавила во договореното време.
Пристигнала Лалита обесхрабрена. Кажала дека Радха Му дала на Кришна божествен венец исплетен со светол конец, а тие потоа го виделе во косата на Падма. За Лалита тоа било болно и ја довело во прашање довербата во Кришна. Паурнамаси признала дека, ако се случило така, тагата е разбирлива.
Вринда побарала да не се заклучува пребрзо. Таа пренела што ѝ раскажала мајмуницата Какхати: додека Кришна се капел во Јамуна и ветерот разнесувал полен од кетакӣ, венецот висел на гранка од кадамба; Падма го зела оттаму. Лалита и понатаму се сомневала во објаснувањето, а Вринда се заколнала во цветните пупки дека зборува вистина.
Белешки кон стиховите
- Паурнамаси го споредува Камса со тигар што ја демне срната Радха. Абхиманју се потпира на својот пријател Говардхана Мала и верува дека тој има влијание врз владетелот на Матхура.
- Вринда вели дека радоста од лилите на Радха и Кришна може да му го одземе гласот на оној што ги раскажува. Паурнамаси додава дека појавата на Радха и Хари ѝ дава смисла на творбата, а особено на Камадева, богот на љубовта.
- Вринда го повторува барањето на Кришна Гаури Тиртха да изгледа како во пролет. Тој ја замислува саканата со лотос во раката и со лотосови украси. Паурнамаси ја поврзува украсеноста со цвеќе со поволната полна месечина во месецот Шравана.
- Една мајна ја пренесува пораката на Кришна пред пријателките. Падма самоуверено пее дека среќата на Чандравали ќе ги засени горделивите гопи, како месечина пред која венат нивните лица налик на лотоси.
