Во близина на Говардхан се наоѓа Радха-кунда. Недалеку од неа е и Шјама-кунда. Поетот ги опишува двете свети езера со љубов. Тој ги поврзува нивните имиња со Радха и Кришна. Во неговата поетска слика водата зборува за нивната према. Езерата се места на сеќавање и преданост. Околу Радха-кунда има многу убави градини. Тие им припаѓаат на Радхините блиски пријателки. Цветовите и лозите ги украсуваат бреговите. Секоја градина има свој особен изглед.
Замисли ја Радха покрај мирната вода. Со Неа се Кришна и Нејзините сакхии. Водата ги одразува светлината и зеленилото. Од различни страни доаѓа мирис на цветови. Во гранките се слушаат птици и пчели. Пријателките ги познаваат околните патеки. За нив секоја градина е место за служба. Тие ги поврзуваат различните катчиња со грижа. Радха и Кришна се средиште на нивната преданост. А езерото ја собира убавината околу себе.
На север поемата ја спомнува градината на Лалита. Таа е поврзана со лотоси и сјајни украси. Во близина се опишува и градината на Вишакха. Цветовите ѝ даваат сопствена убавина. Секоја сакхи има своја посебна служба. Но нивните градини не се места на одделеност. Тие се распоредени околу истото сакано езеро. Пријателките можат да ги споделат своите дарби. Една подготвува цветови, друга се грижи за патеката. Сликите на грижата овде се книжевно замислени.
На исток се наоѓа градината на Читра. Нејзиното име потсетува на разновидни бои. Поетот ја опишува со разнобојни цвеќиња. До неа има и други прекрасни засолништа. Градината на Индулекха се поврзува со нежна светлина. Секоја насока открива нова нијанса на убавина. Различните цветови не се натпреваруваат меѓу себе. Во песната тие го збогатуваат истиот предел. Радха и Кришна се опкружени со вниманието на сакхиите. А нивните пријателки се радуваат на заедничката служба.
Градината на Чампакалата има своја златна убавина. Името ја потсетува дружината на цветовите чампака. На друга страна е синиот предел на Рангадеви. Тој блеска со длабоката боја на сафир. Секоја од овие слики има свое место околу езерото. Златната и сината боја се различни. Но заедно го украсуваат светот на Радха и Кришна. Пријателките не мораат да работат на ист начин. Различните дарови можат да служат на една љубов. Поетот го прикажува тоа преку самите градини.
Се опишуваат и градините на Тунгавидја и Судеви. Нивните бои и украси го продолжуваат кругот. Околу водата се редат многу патеки. Некои водат покрај дрвја и расцветани лози. Други отвораат поглед кон брегот. Секоја сакхи додава нешто свое во пределот. Во поемата има место и за Ананга Манџари. Нејзиното катче е поврзано со самата вода. Така целото езеро станува опкружено со служба. Различните градини го слават истото пријателство.
Поетот ги поврзува езерата со љубовта на Радха и Кришна. Тој говори преку споредби и поетски слики. Не бара читателот да ја измери таа љубов. Тој го насочува срцето кон нејзината длабочина. Радха-кунда и Шјама-кунда се драги места за преданите. Нивните имиња ги потсетуваат на божествениот пар. Цветните катчиња им го откриваат светот на сакхиите. Пчелите и птиците ја исполнуваат поетската глетка. Водата и градините се поврзани во една целина. Во неа живее споменот на Радха и Кришна.
Во оваа приказна замислената прошетка ги поврзува описите. Поемата не кажува дека сите се собрале во истиот миг. Не ги наведува ни сите разговори меѓу пријателките. Таа ги опишува местата и нивното духовно значење. Затоа сцената крај водата е литературна разработка. Нејзините главни места доаѓаат од изворот. Сликите на грижа помагаат да се разбере придонесот на сакхиите. Тие не треба да се читаат како буквален стих. Така описот станува расказ за заедничка преданост. А врската до поемата останува достапна за читателот.
Можеме да замислиме како дружината застанува крај езерото. Радха ги гледа Своите пријателки со љубов. Кришна ја споделува убавината на местото со нив. Ниту една градина не мора сама да го претставува целиот предел. Секоја додава свој мирис, боја и облик. Патеките дозволуваат тие дарови да се сретнат. Водата ги одразува сите без да ги раздели. Сакхиите имаат различни улоги и една заедничка радост. Поетската слика останува мирна и светла. Таа нè повикува внимателно да ја запомниме.
Ова е приказна инспирирана од третата глава. Таа ги претставува Радха-кунда и Шјама-кунда. Поемата ги поврзува со љубовта на Радха и Кришна. Околу Радха-кунда се опишани градините на сакхиите. Лалита, Вишакха и другите имаат свои катчиња. Нивните различни бои создаваат еден прекрасен круг. Замислената прошетка не е дословен превод. Таа ги поврзува изворните описи во литературна сцена. Езерата и градините остануваат во средиштето. Пријателството и службата ги обединуваат нивните убавини.