Во Вриндаван сите шест годишни времиња се присутни во исто време. Неговите зелени сеници му носат на умот поголема радост и од дворец украсен со најубави скапоцени камења.
Песочните брегови на Јамуна имаат бел сјај како камфор. Меѓу лотосите пливаат лебеди, патки и други водни птици.
Тука се месечината, ветрецот со мирис на сандалово дрво и убавите пештерни засолништа на Говардхан и на другите ридови. На секоја страна се слушаат различни птици. Нивните гласови се мешаат со зуењето на пчелите и со повиците на кукавиците и пауните.
За да покаже како годишните времиња се среќаваат на едно место, поетот опишува сеница од дрвја и лијани. Лотосот што расте на копно се приврзал за дрвото шириша. Јасминовата лијана кунда е вљубена во дрвото лодхра, а лијаната мадхавика сама се протега по дрвото нипа.
Во шумата на Вриндаван тие стојат како насмеани парови. Поетот се восхитува на сликата на брачен живот што ја создаваат во сеницата.
