Во толкувањето на Вишванатха Чакраварти, Вринда доаѓа на празникот Холика кај гопиите што ги предводат своите дружини. Таа им зборува за блискоста на нивните сакхии.
Кога на една гопија ќе ѝ потечат солзи, се насолзуваат и нејзините сакхии. Кога ѝ се наежува кожата, и нив ги обзема истото чувство. Штом ѝ блесне насмевка, се насмевнуваат и тие. Кога тагата длабоко ѝ го засенува лицето, се натажуваат и тие.
Само кога сакхиите не се пред неа, нека го побара својот лик во огледало и нека каже каква радост или тага гледа таму. Пред нивните лица, објаснува Вишванатха, гопијата веќе го има својот одраз.
