По завршната формула на драмата, Рупа Госвами додава два стиха за своето дело. Во првиот стих ја нарекува оваа кратка драма венец што го исплел по желба на драг пријател. Изразува желба венецот да донесе радост и барем за миг да го украси вратот на тој пријател.
Вишванатха Чакравартин во коментарот го препознава пријателот како Рагхунатха Даса, кој живеел крај Радха-кунда. Тој го објаснува и двојното значење на зборот суманас. Со него може да се означат цвеќињата на венецот и преданиците што се радуваат на делото.
Последниот стих ја бележи годината во ерата Шака со зборови што означуваат броеви. Во истиот стих авторот кажува дека ја составил оваа кратка драма додека живеел во Нандишвара.
