Гопиите понекогаш доаѓале заедно кај Кришна. Сакале да ја видат Неговата убавина. Му се приближувале како група за време на Неговите игри. Потоа, со шеговитост, го продолжувале својот пат.
Кришна ги собирал тековите на многу планински потоци. Пуштал река да протече преку нивниот пат. Таа не можела лесно да се премине пеш. Тогаш Тој и Неговите другари донесувале голем чамец направен од многу листови палаша.
Кришна ја преземал улогата на чамџија. Гопиите биле загрижени за преминувањето и за надоместот. Тој им помагал да се качат во чамецот, наоѓајќи поводи да ги допре. Меѓу Него и гопиите се развивала расправија исполнета со љубов и шега.
Кришна ги однел до средината на реката и таму го запрел чамецот. Потоа барал надомест што тешко можеле да го дадат. Пред нив покажувал многу шеговити досетки. Гопиите ја опеале таа Негова игра во стих.