← Приказни од Става-мала
Става-мала · Рупа Госвами · Premendu-sāgara 1–45

Гопијата и 108-те имиња на Кришна

По расправијата, една гопија копнее повторно да Го види Кришна. Пред пријателката ги изговара Неговите имиња и се сеќава на лилите во Враџа.

Додадена:

Гопијата во црвено Го гледа Кришна со радост, а нејзината пријателка седи до неа.
Уметничка илустрација на приказната

Една гопија се разделила со Кришна по расправија. Измачена од жарот на одвоеноста, со копнеж ѝ се доверила на пријателката. Ја прашала дали повторно ќе Го здогледа Кришна, миленикот на Гокула. Го нарекла океан на милоста. Говинда ѝ бил врвната радост, благословот на домот на Нанда и скапоцениот камен што го дала Јашода. Во Него ја гледала месечината што се крева над океанот на Нанда, водачот на сточарите. Темниот сјај на Кришна се мерел со раскошот на свеж дождовен облак. Жолтата свила што ја носел го надминувала сјајот на златото. И сјајот на ноктите на Неговите стапала ја засенувал убавината на богот на љубовта. На стапалата Му се гледале знаци на знаме, лотос, громовна стрела, зрно јачмен и кука за водење слонови.

Ѕвончињата на Неговите глуждови звучеле како птици во кафези, а колената Му блескале како кутии од сини скапоцени камења. Во обликот на бедрата ја гледала убавината на сурлата на силен слон. На појасот Му ѕвонеле скапоцени ѕвончиња. Неговиот струк ја надминувал гордоста на небесниот лав. Широките гради Му биле како масивна карпа од скапоцен камен. Врз вратот како школка блескал најдобриот меѓу скапоцените камења. Неговите силни раце се мереле со скапоцените столбови на Индра. Лицето Му ги надминувало безбројните полни месечини. Неговата убавина била како разбрануван океан, а усните Му имале боја на црвена синдура. Очите Му ја имале убавината на расцутен лотос. Обетките во облик на макара Му се нишале покрај образите како да танцуваат. Во Него блескала свежината на младоста. Погледот од страна имал сила на безброј лакови на богот на љубовта.

Неговите зборови биле слатки како најдобриот нектар. Низ густите шумички и пештери на Вриндаван, песната Го прикажува слободен и силен како див слон. На височините на Говардхан ѝ личел на нов облак, а во игрите на Јамуна на радосен лебед. Му носел радост на Нандишвара и танцувал крај Бхандира. Го победил Шанкхачуда, а големиот рид Му бил како топка за игра. Бил длабок како безброј океани и храбар како безброј лавови. Му носел радост на Баларама, синот на Рохини, и длабоко го сакал пријателот Шридама. Бил мил на Субала и ги освојувал срцата на Своите другари. Се заветувал да ја разгорува радоста на сите во Враџа на Нанда. Со песната на флејтата ги собирал рогатите стада. Со љубопитност ги набљудувал и борбите меѓу силните бикови.

Сјаел во шумските украси. Над Неговата глава светкале пауновите пердуви, а за оние што копнееле по љубовна раса Тој бил Оној кому му се поклонувале. Во петобојниот венец околу Него се движеле пчели. Носел и појас сплетен од цветови на рангана и златен јасмин. По Неговото тело имало цртежи од минерални бои, а меѓу украсите Му биле и зрната гунџа. Нежните ластари Му служеле како легло за игра. Мирисот на Неговото тело бил опоен како сладок напиток. Кај лотосооките девојки од Вриндаван Тој го разгорувал копнежот. На градите Му останала црвената боја на кумкум од гопиите. Слаткиот сјај на Неговото лице ги задржувал нивните погледи. Гопијата се сетила и на Оној што им ги зел облеките на девојките и умеел вешто да се шегува. За Радха, толку невина и толку досетлива, Тој бил океан од нектар.

За месечевата светлина на умот на Чандравали, Кришна бил како доаѓањето на есента. Бил прибран и разигран, привлечен со радоста што ја наоѓал во љубовните игри. Тој бил како птицата чакора за светлината на Чандравали и како пролетта за лијаната мадхави на Радхика. Си играл со Лалита и сјаел како месечина до ѕвездата Вишакха. Крај лотосовото лице на Падма бил како пчела. Шајвја им служела на Неговите лотосови стапала. Тој почивал во срцето на Бхадра и копнеел по Шјамала. Гопијата Го споредила со градина во која цутат ластарите на Неговите чудесни лили. Чистата љубов Го привлекувала како што магнетот го привлекува железото. Кога една светлолика девојка Му ја крадела флејтата, Кришна ѝ ја повлекувал облеката. Тој бил сè за Радха што тргнувала на средба и бил ненадминлив во љубовните досетки. Меѓу лијаните застанувал да ги слуша досетките на Радха. Кога таа се обидувала да набере гроздови цветови од кадамба, Тој вешто ѝ го попречувал патот. Во скришното засолниште на лијаните Тој се радувал на средбата со Радха. Кога се разигрувал премногу смело, таа Го потчукнувала со лотосот што го носела крај увото.

Од љубовната игра се размачкувала бојата на кумкум на Неговото тело. Неговата силуета била грациозна во трите свиоци додека ја допирал флејтата со усните. Флејтата ја разоткривала убавината на музиката. Кришна бил предводник на илјадници дружини на гопии, занесен во длабоката раса на танцот. Неговите погледи биле како безброј стрели на богот на љубовта. На брегот на Јамуна се впуштал во танцот. За Радха, споредена со пчела, Тој бил езеро полно со лотоси што ги исполнуваат желбите. Од нејзините прикриени досетки Му се јавувала насмевка. Понекогаш се криел под женска облека и ги оставал срцата во чудење. Неговата лотосова уста мирисала на тамбула со камфор. Умеел преку гласничката на налутената Чандравали да најде пат до помирување. Кога, пак, ја запрел Радха под изговор дека наплатува премин, таа ги свиткала веѓите. Сакхиите на Радха умееле да Го засрамат со прекор скриен зад смеа. Во Него гопијата ја препознавала отелотворената љубов на девојките од Враџа и радоста што таа ја носи.

На местото за средба Кришна со нетрпение чекал да го чуе ѕвонењето на накитот на Бхадра додека таа се приближува. Падма се подготвувала и внимателно гледала по патеката, барајќи Го. Лалита, измачена од чекањето, се прашувала каде е Тој. Неговото отсуство од договорената средба ја засилувало тагата на Вишакха. По љубовната расправија, Шјама повторно сакала да Му го види лицето. Кога Шајвја Му се обратила со лути зборови, Тој ја примил нивната љубовна острина во срцето. Го израдувала пораката на Чандравали, која страдала од одвоеноста. Бил вешт во украсувањето на радосната Радха, чија љубов Го задржувала крај неа. Кога Радха победила во играта со коцки, во која влог биле бакнеж и флејта, таа Го фатила за крајот на облеката. Срцето на Кришна било понесено од вителот на нејзината љубов. Додека гопијата така Го славела победникот над Камса, умот ѝ бил сосема занесен од љубов. Го здогледала Кришна пред себе и се исполнила со длабока радост. На крајот Рупа Госвами ги повикува читателите со љубов да го разбрануваат океанот на овие сто и осум имиња. Нивниот јазик во таа слика е како планината Мандара со која се мател океанот.

Извор: Става-мала · Рупа Госвами · Premendu-sāgara 1–45 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноРадха ги слуша своите 108 имиња
Единствени IP адреси на оваа страница: —