Во „Уткалика-валари“ Рупа Госвами ги замислува Радха и Кришна уморни по игрите во шумата крај Јамуна. Двајцата одмораат во засолниште испреплетено со цветната лијана мадхави. Поетот посакува да Им служи и во тој тивок миг. Во својата молитва се гледа како ја распушта косата за со неа нежно да ги избрише Нивните лотосови стапала. Во шумичката каде што зујат пчелите сака да Им подготви меко легло од свежи цветови. Од редови нежни ластари би Им направил перници за Нивната разиграна средба. Би донел вода од Јамуна во златни садови заедно со Нивните блиски. Водата сјае темно како црна пчела, а со неа посакува да Им ги измие стапалата додека се на цветното легло.
На приквечерина, Радха и Кришна се насмевнуваат и се задеваат за тоа кој победил во играта. Поетот посакува да биде во шумичката и нежно да Им ги измасира стапалата. Срцата Им се радосни и подготвени повторно да се разиграат. Кога ќе посакаат да се напијат, тој би Им принел чаша полна со слаткиот напиток мадхвика. Потоа ги замислува како си зборуваат на цветното легло. Очите Им се подотворени, а капки пот сè уште Им ја навлажнуваат косата. Посакува да Им донесе лесен ветрец со чамара направена од цветните китки на лијаната.
На Кришна Му паднало пауновото перо, косата Му се разлабавила и цветовите Му висат од пунџата. По насока на Радха, поетот би Му ја расплетол пунџата и би Му сплел плетенка со лотос на врвот. Косата на Радха, бујна како опашка на паун, од играта ѝ се спуштила на рамената. Со радост би ѝ ја собрал, би ја сплел и би ја украсил со венец од расцутен јасмин.
Службата во песната продолжува и во играта со коцки. Во жестоката натпреварувачка игра Радха Го победува Кришна. Со поглед од страна таа ги упатува своите блиски да го земат еленот што бил влог. Тие би го фатиле пред очите на Кришнините пријатели. Поетот посакува Радха со еден поглед да му даде знак да Му се насмее на гордиот Мадхава по Неговиот пораз. Во друга желба, Кришна би му се обратил со почит и би го прашал како да ја смири љубовната налутеност на Радха, ќерката на пријателот на Нанда.
Еднаш посакува Дамодара да го испрати со порака до сестрата на Шридама. Кришна преку папагалката шари ја чул нејзината насока и со радост ја чека крај нејзиното езерце. Пораката што треба да ја однесе е како цвет. Во неа Кришна ја прашува Радха зошто доцни. Во друга сцена Радха, сè уште налутена, бара да го сопре пријателот на Субала што пристигнува облечен како жена. Разбирајќи ја намерата зад нејзините зборови, поетот се прашува кога ќе може со досетка да Го задржи Кришна. А кога Кришна престојува кај Чандравали, поетот замислува поинаква досетка. Би Му рекол дека демон во облик на бик го нападнал Неговиот омилен млад бик. Со таа лажна вест би Го повел Мукунда кон Радха во шумата.
Во ноќ темна како да може да ја пробие само игла, поетот посакува да ѝ помогне на Радха да појде на средба. Би ја покрил нејзината блескава става со наметка темна како пчела. Би ѝ ги тргнал појасот со скапоцени ѕвончиња и накитот од глуждовите за да не ѕвонат додека оди. Се гледа и во мигот кога Кришна ѝ подава тамбула од Својата уста, а Радха од љубовна тврдоглавост ја остава на лист. Сака да ја разбере нејзината намера и, наведнат и со трепет, скришно да го вкуси остатокот. Кога двајцата копнеат еден по друг, а од налутеност ги одвраќаат погледите, тој посакува да Им измами насмевка. Би се преправал дека Мукунда со очите му дава знак и шеговито би Му рекол да престане. Последната желба од овој одломок го враќа во широката шумичка. Со мирисливи бои посакува да исцртува лисја и лијани на челото на Кришна со помош на Радха, а на челото на Радха со помош на Кришна.
